Survival 2012

zaterdagochtend 15 september 2012; daar stond ik dan… naast het clubhuis ‘de Aanzet’ bij het krieken van de dag. Er zwaaide nog iemand met haar hand voor mijn gezicht om te checken of ik wel echt wakker was. Blijkbaar staarde ik nogal wazig in de verte. Het is niet echt gebruikelijk dat ik zo vroeg op de zaterdag al uit de veren ben. En dat voor een Survival. Ik had er ineens geen zin meer in. Vast allemaal rare puzzeltjes die opgelost moeten worden, baggeren door het slijk, de weg kwijtraken en opgejut worden door je groepsgenoten met misplaatste winnaarsmentaliteit. Oftewel mijn beeld van een “Survival”.
Het is dan ook mijn eerste Survival voor Baas en Hond. Bij de planning, vele maanden eerder, twijfelde ik nog even of ik mee zou helpen of dat ik hem wou lopen. Er is namelijk veel inzet nodig van vrijwilligers. Want ook dit jaar waren zo’n 90 deelnemers uit alle hoeken van het land. Ik wou mezelf echter die ervaring van meedoen, met mijn eigen hond Frya, niet onthouden. Dus daar stond ik dan…
Kijkend op de lijst van groepen, kwam het eerste glimlachje tevoorschijn: ik loop samen met bekenden: andere cursisten en leden van de KNON. En na wat overleg werd snel duidelijk dat iedereen in die groep de intentie had er een gezellige dag van te maken, die in het teken staat van de band met onze hond. In het openingswoord bestempelde één van de organisatoren Janine Schopmeijer, die intentie ronduit als het motto van de dag: Niets moet, alles mag! Maak er een mooie dag van!

dsc_0169

dsc_0136 - kopieHelemaal wakker en goedgeluimd waagde onze groep zich eerst aan de wandeltocht. Om de hoek gingen de riemen eraf en waren we in het bezit van een heuse, gebalanceerde roedel honden, waaronder twee labradors, een aantal stabij(na)s, twee kruisingen Mechelse herder en een rottweiler. De routebeschrijving kon niet duidelijker met alle aanwijzingen en foto’s, dus verdwalen zouden we niet. Al snel kwamen we bij de eerste opdracht: kanovaren met je hond. Eenmaal op het water, kon mijn glimlach niet groter. Midden in de natuur, met je hond naast je die volkomen op je vertrouwt. Ik voelde die band met Frya zeker!

De rest van de wandelroute bestond uit een platenrace, het oversteken van een wiebelbrug en een apenbaan. Deze onderdelen waren verzorgd door de Woudlopers uit Borger, waarvoor dank en hulde! Terug op het trainingsveld (drie kwartier te laat!) begonnen we met een hindernisbaan. Daarna werd het evenwicht van de hond getest op een trampoline en zogenaamde balansballen. Na snel wat gegeten te hebben, gingen we door naar een kabelbaan voor de honden. En met een doolhof eindigde ons rondje rond het clubhuis. De fietstocht begon op site. Een nieuw en nu al notoir gedeelte van de Survival. Voor één

dsc_0095 - kopiehondeneigenaar zonder fiets werd er snel nog een tweewieler gezocht, want SAMEN UIT, SAMEN THUIS! Dit tot enige frustratie van Janine, want we lagen nu toch wel behoorlijk achter. Na geslaagd speurwerk konden we op pad. In een rustig tempo kwamen we aan bij opdrachten die we met de fiets aan de ene hand en de lijn van de hond in de andere, moesten uitvoeren. Als laatste opdracht mochten we de honden op een brancard, een (ere)rondje om het hunebed dragen. We praatten met recht trots over het uithoudingsvermogen van onze viervoeters!

survival voor baas en hond 2012 3Bij het clubhuis kreeg iedereen een certificaat van deelname overhandigd onder luid applaus. En dit applaus was er ook, zeer verdiend, voor alle vrijwilligers en de organisatie door de KNON en de RHGD. Met een goed verzorgde barbecue als afsluiter werd tegemoet gekomen aan alle opgewekte eetlust.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik op 15 september één van de mooiste dagen heb beleefd met mijn hond. Een dag waarop iedereen elkaar helpt, een dag waarop de band met je hond verstevigd wordt, een dag vol met glimlachen. Hoe cliché: Ik ben er volgend jaar weer bij!!